Zoals de meeste van jullie al weten, ben ik de eigenaar van Catcallsofams.

(Wil je daar trouwens wat meer over weten? Bezoek dan mijn aller eerste blog post! https://acupofme.video.blog/2018/12/19/%E2%9C%A9-first-blog-post-%E2%9C%A9/)

 Zo’n twee weken geleden had ik een dagje gepland om zoveel mogelijk catcalls op te gaan schrijven. Ik was bezig met het krijten van mijn tweede catcalls in de Kalverstraat. Het was in een steegje en tot mijn verbazing een heel ruim en schoon met perfect gelegde tegels.

Terwijl ik daarmee bezig was, hoorde ik opeens een harde “OI!” achter mij, zonder te realiseren dat die voor mij bedoeld was.

Ik hoorde ze aankomen lopen en zag hun schoenen netjes in een halve cirkel stoppen. Ik keek omhoog en ja, ze kwamen uit Engeland, London om precies te zijn.

Een van hun vroeg, “What does that say?” en probeerde het toen op te lezen, wat nog al lastig was aangezien het Nederlands was.

Zie hier wat ik aan het krijten was:

Dus zei ik: “It says: Hey Cinderella, stop walking!” Dus toen vroeg ik aan hun: “Do you know what a catcall is?” Zij antwoorde met nee, ik legde het hun uit en zij begrepen het een beetje. Een andere jonge man stelde mij toen de vraag: “So I can’t whistle at a girl?” Ik zei: “No, not really. I mean, if you whistle at us, you expect us to turn around and look at you. But we are not your dog.” Jonge man: “Oh yeah… I get it.”

De andere jonge man die mij vroeg wat er stond vroeg mij daarna hoe oud ik was en ik zei zestien. Zoals altijd kreeg ik een nogal verbaasde blik.  Hij zei tegen mij dat hij het heel goed vind wat ik doe en dat er meer meisjes een voorbeeld aan mij moeten nemen. Ik vond dat heel lief van hem, want hij legde uit hoevaak dit wel niet in London gebeurt en niemand doet er wat aan, dus vertelde ik hem over @catcallsofldn.

Maar waar ik toen een beetje mixed feelings over had was het feit dat hij het heel goed van mij vindt en dat meerdere meisjes een voorbeeld aan mij moeten nemen. Aan de ene kant vind ik het heel lief, het is fijn om te horen dat hij mij erin steunt. Maar de zin: dat er meer meisjes een voorbeeld aan mij moeten nemen, dat kwam niet zo goed over.

De reden waarom ik dit überhaupt ben begonnen, is omdat heel veel meisjes, vrouwen en ook mannen en jongens hier last van hebben. Het is geen compliment en je voelt je er heel ongemakkelijk en oncomfortabel bij. Dus nee, niet meer meisjes moeten een voorbeeld aan mij nemen. Al die mensen die aan wolf-whistling en cat calling doen, moeten daarmee ophouden. Het ligt niet bij ons, het is niet onze verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat het niet gebeurd.

Long story short: Het waren hele aardige jonge mannen die mij een high five gaven en supporten in wat ik doe. Die na afloop nog zeiden: “I’m sorry for the OI! I now know it is wrong!”

Hebben ze gelukkig iets geleerd!